ผู้ใหญ่บ้าน Hamburg

someone in Hamburg who try to be expert in something

เดินเที่ยววันอาทิตย์

leave a comment »

อาทิตย์นี้เป็นวันอาทิตย์ที่ผมตื่นเช้าเป็นพิเศษ ไม่ใช่เพราะขยันหรอกแต่เป็นเพราะเวลามันเปลี่ยน เดินช้า
ลงหนึ่งชั่วโมง นั่นหมายถึงเวลาที่เมืองไทยเร็วกว่ายุโรปหกชั่วโมงแล้ว คนดูบอลก็ต้องนอนดึกขึ้นนะครับ

อาทิตย์ที่แล้วผมได้พาน้องนีรปั่นจักรยานไปอีกฟากของเมือง แล้วได้แวะพักสนามเด็กเล่นไปสองจุด (สนาม
เด็กเล่นเหล่านี้แลกมาด้วยเงินภาษีรายเดือนที่ค่อนข้างสูงทีเดียว) อาทิตย์นี้เราเปลี่ยนทิศไปยังทะเลสาบ
อากาศวันนี้นอกเสียจากว่าหนาวมากแล้วก็ดีไปหมด แม่น้องนีรก็เลยขอออกไปออกกำลังกายด้วย กว่าจะ
จับเจ้านีรแต่งตัวได้ก็เล่นเอาเหนื่อย พอเจ้าตัวน้อยออกไปนอกบ้านได้เท่านั้น ก็วิ่งรี่ไปหาจักรยานส่วนตัวทัน
ที บอกให้ไปนั่งคันใหญ่ก็ไม่ไป ผลก็คือต้องไปกันสามคนพร้อมจักรยานสองคัน (อาทิตย์หน้าจะได้เพิ่มมา
อีกคันจากอีเบย์)

ทางไปทะเลสาบค่อนข้างไกล ผมก็เลยสลับกับแม่น้องนรีขี่จักรยาน ในยามนี้ตลอดสองฝั่งถนนจะเต็มไปด้วย
ใบไม้ร่วงหลากสีสมกับเป็นฤดูใบไม้ร่วงจริง ๆ แต่ก็สวยแปลกตาไปอีกแบบ (อยู่มาสีปีก็พึ่งปีนี้แหละที่ได้ออก
มาดู ขอบคุณจักรยานจริง ๆ )

ตอนนี้ก็กลายเป็นว่าคุณแม่ขี่จักรยานคันใหญ่นำหน้า ส่วนเจ้านรีก็ไถจักรยานตามหลังคอยหาจังหวะที่
แม่หยุดคอยหรือเผลอคอยจะแซงตลอด ไปกันได้สักพักเราก็มาถึงทะเลสาบใหญ่อันเป็นหัวใจของ
เมืองฮาร์บวร์กแห่งนี้ เนื่องจากวันนี้อากาศดีผู้คนเลยคราคร่ำเต็มรอบทะเลสาบไปหมด ที่สำคัญเราเจอ
ท่านศาสตราจารย์ อาจารย์ที่ปรึกษาของผมด้วย แฮะ ๆ เจอกันบ่อยจริง ๆ เที่ยวนี้พาลูกสาวมาขี่จักรยาน
เล่นเหมือนกัน

มีเป็ด นก ห่าน เต็มไปหมดเลย ทีนี้น้องนีรเป็นฝ่ายเหนื่อยบ้าง เพราะว่าไถจักรยานมาร่วมกิโลฯ เราเลยแวะ
พัก ให้เจ้าน้องนีรได้ไถก้นบนกระดานลื่นแทนจักรยานสักพัก ส่วนคุณภรรยาก็ปอกลูกแพรแจกคุณพ่อและ
คุณลูกกินกันเป็นที่เอร็ดอร่อย พออิ่มแล้วเราก็ออกเดินทางต่อไป

เส้นทางที่เหลือเป็นการเดินทางรอบทะเลสาบ กินระยะทางเกือบสองกิโล เจ้าเด็กน้อยวัยสามขวบของเราก็สู้
สุดฤทธิ์ ไถจักรยานคันเก่งไปได้เรื่อย ๆ แบบไม่ยอมเหน็ดยอมเหนื่อย ทั้ง ๆ ที่เส้นทางต้องขึ้นเขาลงห้วยอยู่
ตลอดเวลา แต่ไม่ว่าจะเห็นขุนเขาหรือภูผา น้องนรีก็ยังใจสู้และยิ้มได้เสมอ

พอครบรอบ เจ้าน้องนีรก็หอบเหนื่อย เราเลยจำใจควักเงินซื้อ waffel กินกันคนละอัน ซึ่งถึงแม้จะแพง
จับใจแต่สำหรับลูกน้อยที่ตอนนี้หิวโหยและหนาวเป็นที่สุด ก็ไม่มีอะไรดีไปกว่า waffel ร้อน ๆ หล่ะ
ครับ

เจ้านีรกินไปสั่นไป เพราะโต๊ะที่ทางร้านนำมาตั้งนั้นอยู่ใต้ลม นอกจากอากาศที่หนาวแล้วยังมีลมพัดตลอด
เวลาอีกด้วย ตอนแรกเรากะจะกินกันแค่สามคนสองชิ้น แต่เนื่องจากเจ้านีรหิวมากก็เลยขอเพิ่มอีกอัน ซึ่งไอ้ชิ้น
ที่สองนี่เองที่ทำให้หนังท้องของน้องนีรตึง หนังตาก็เลยหย่อน ท่านเลยยอมขึ้นไปนั่งจักรยานคันใหญ่แต่โดย
ดี และผมก็เลยต้องรับหน้าที่หิ้วจักรยานคันน้อยของเจ้านีรกลับบ้าน ในขณะที่คุณแม่น้องนีรก็ต้องปั่นจักรยาน
ขึ้นเขาลงห้วยแทนการวิ่งออกกำลังกายสมใจไป

Written by tsvhh

ตุลาคม 28, 2007 ที่ 5:58 pm

เขียนใน เที่ยว, blog

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: