ผู้ใหญ่บ้าน Hamburg

someone in Hamburg who try to be expert in something

Archive for the ‘blog’ Category

ผลการแข่งขัน Thailand Interlligent Vehicle Chalenge

without comments

นักศึกษาไที มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวงทะลุรบสุดท้ายแข่งขันสร้างรถัจฉริยะชิงแชมป์ประเทศพลิกล็อกถล่มทลาย เมื่อที่หนึ่งคือทีม Arrive จากแม่ฟ้า
หลวง ในขณะที่ AIT และบางมดได้ที่ 2, 3 เหมือนเดิม
ในขณะที่ตัวเต็งแชมป์เก่าอย่างจุฬาฯ ทำได้แค่ที่สี่ (สงสัยคนน้อยส่งแข่งหลายรายการ)

การแข่งขันแบบนี้หลายที่อเมริกานั้นตื่นตัวกันมาก ในขณะ
ที่เยอรมันก็เริ่ม ๆ แล้ว (มีทีมไปร่วมแข่งที่อเมริกาด้วย Urban Challenge) ทีของอเมริกานั้นมีบริษัทเอกชนให้
เงินสนับสนุนมากมาย อาจจะมีคนถามว่าทำไม แค่ต้องการ
สร้างรถยนต์ไร้คนขับแค่นั้นเหรอ คงไม่ใช่

การแข่งขันแบบนี้เต็มไปด้วยเทคโนโลยีครับ อย่างในสาขาระบบควบคุมนั้นดูเหมือนจะโดดเด่นที่สุด ซึ่งก็คือ
เรื่อง Control formation ซึ่งเป็นเรื่องของการควบคุมโดยใช้เครือข่ายเซ็นเซอร์ คาดว่าการแข่งขันในระดับเมืองไทยยังพึ่งเริ่มต้น การใช้เทคโนโลยีวิจัยขั้นสูงคงยังไม่ได้ถูกรวมเข้าไป ของเรา ๆ แค่เงิน
สนับสนุนให้ตลอดรอดฝั่งก็ยังคงเป็นโจทย์เบื้องต้นอยู่  ซึ่งตรงนี้ประเทศเราก็ต้องค่อย ๆ ปรับปรุงไปเรื่อย ๆ

Urban Challenge Logo

และโจทย์ในการแข่งขันนั้นก็ยังอยู่ที่ชื่อเสียงของมหาวิทยาลัยเป็นหลัก

ในอนาคตเราอาจจะได้เห็นบริษัทเอกชนสัญชาติไทยเข้าไปจับจอง
เทคโนโลยีในมหาวิทยาลัยแล้วผลิตออกมาจำหน่าย ซึ่งปัจจุบันมีให้เห็น
เยอะแล้วพอสมควรในเรื่องของอาหารพวกของอบแห้งที่แพร่หลายอยู่
ในตอนนี้ เอาใจช่วย

 

Written by tsvhh

มิถุนายน 10, 2008 at 7:31 am

บันทึกโพสใน blog, สังคม

Tagged with ,

ใครสักคนมาดูแลเราไปจนตาย

without comments

ขอบคุณที่มาใช้บริการ

Written by tsvhh

มิถุนายน 3, 2008 at 9:10 am

บันทึกโพสใน blog, ขำ

Tagged with

คงจำโฆษณา I am Mac , I am PC ได้

without comments

ไม่น่าเชื่อ Mc book air ได้กลายเป็นผลิตภัณฑ์ขำแห่งปีไปแล้ว

Written by tsvhh

พฤษภาคม 29, 2008 at 1:02 pm

บันทึกโพสใน blog, ขำ

ประกาศเรื่องการแต่งกายของธรรมศาสตร์

with 9 comments

ชอบครับ

เคยรู้สึกไหมครับว่าระเบียบเนี่ยมันขึ้นอยู่กับดุลพินิจเหมือนกัน โดยเฉพาะเรื่องเครื่องแต่งกายมันยากที่จะ
ตัดสิน เรื่องแบบนี้ต้องรณรงค์ (อย่าเอาแต่ฝรั่ง หัดเอาแขกขาว แขกดำ มาอ้างบ้าง) ประกาศนี้ผมชอบตรง
ไหน หนึ่งคือตั้งแต่เรื่องอาจารย์นกเขาแล้ว แทนที่ธรรมศาสตร์จะปิดข่าว ธรรมศาสตร์จะประโคมข่าวและ
ยอมรับว่ามีจริง แล้วมีหลายราย โดยส่วนตัวแล้วชอบตรงนี้มาก ๆ คือยอมรับแต่ไม่ได้สนับสนุน และหาทาง
ป้องกัน พอมาถึงเรื่องนี้ธรรมศาตร์ที่ขึ้นชื่อมานานว่าแต่งตัวไม่มีระเบียบ ซึ่งผมรู้มานานแล้ว (ถ้าเปรียบธรรม
ศาสตร์ก็ต้องเทียบกับจุฬาที่เรื่องการแต่งกายตรงกันข้าม อาจารย์ผมที่เมืองไทยเคยเล่าว่า อาจารย์จุฬาเคย
บ่นให้แกฟังว่าเด็กจากสามพระจอมฯ พอไปเรียนโทที่จุฬาแล้วแต่งตัวไม่เรียบร้อย ชอบใส่เสื้อปฏิบัติการไป
เรียน ซึ่งอาจารย์ก็ยอมรับจะปรับปรุงเด็กของตัวเองให้ ในขณะที่คุยกันก็มีเด็กจุฬาฯ เดินลากรองเท้าแตะ
ผ่านไป อาจารย์ก็บอกติดตลกว่า อ้าวนั้นไง เด็กจุฬาก็แต่งตัวไม่เรียบร้อยเหมือนกัน อาจารย์จุฬาฯ ก็ตอบที
เล่นทีจริงว่า ก็ไอ้นั่นแหละเด็กจากมหาวิทยาลัยคุณนั่นแหละ) เรื่องแบบนี้มันเป็นวัฒนธรรมของสถานศึกษา
ที่ฝังรากลึกทีเดียว อาจารย์ธรรมศาสตร์ก็คงไม่ว่าอะไรเพราะสมัยที่พวกเขาเป็นนักศึกษาก็ทำแบบนี้เหมือน
กัน

กลับมาที่ประกาศการแต่งกายที่ออกมาดีอย่างไร ดีสิครับชัดเจน บอกเลยว่าขนาดไหนเรียกว่ากระโปรงสั้น
กางเกงแบบไหนที่เรียกว่าไม่เรียบร้อย คนตรวจจะได้ไม่ต้องนั่งเถียงกัน

มีมติออกประกาศ เรื่องการแต่งกายนักศึกษา โดยหากนักศึกษาผู้ใดแต่งกายเกินขอบเขต
อันเหมาะสม ล่อแหลมเกินควร เปิดเผยเนื้อตัวร่างกายเกินไป จนมีลักษณะไปในทางยั่วยุ
ทางเพศหรือไม่สุภาพ ไม่เหมาะสมกับกาลเทศะ ไม่ว่าจะเป็นชุดที่แต่งในโอกาสทั่วไป หรือ
ชุดนักศึกษา นักศึกษาผู้นั้น อาจถูกห้ามขึ้นอาคารหรือเข้าห้องเรียน หน่วยงานต่างๆมีสิทธิงด
ให้บริการได้ สำหรับการแต่งกายที่เกินขอบเขตอันเหมาะสม กรณีนักศึกษาหญิงคือ เสื้อเอว
ลอยเหนือสะดือ เสื้อเกาะอก เสื้อสายเดี่ยว เสื้อแขนกุด หรือเสื้อรัดรูปเกินไป กระโปรงสั้น
เห็นต้นขา กางเกงสั้นเลยเข่าขึ้นมา กางเกงเล หรือกางเกงที่เอวต่ำกว่าสะโพก ชุดนอน หรือ
แต่งกายที่เห็นได้ชัดแจ้งว่าล่อแหลมเกินควร เปิดเผยเนื้อตัวร่างกายจนเกินไป จนมีลักษณะ
ไปในทางยั่วยุทางเพศ กรณีนักศึกษาชายคือ เสื้อแขนกุด หรือเสื้อกล้าม กางเกงขาสั้นเลย
เข่า กางเกงกีฬาขาสั้น หรือกางเกงเล ชุดนอน หรือแต่งกายที่เห็นได้ชัดแจ้งว่า เป็นการแต่ง
กายไม่สุภาพหรือไม่เหมาะสมกับกาลเทศะอย่างยิ่ง

กางเกงสั้นเลยเข่าขึ้นมา อันนี้อาจจะต้องเพิ่มว่า โดยเฉพาะกางเกงขาสั้นที่แยกไม่ออกว่าเป็นกางเกงใน
หรือกางเกง

กางเกงที่เอวต่ำกว่าสะโพก อันนี้ต้องเพิ่มว่า โดยเฉพาะกางเกงที่ใส่แล้วเวลานั่งเปิดเผยให้เห็นร่องก้น
อนุโลมสำหรับผู้ที่มีก้นเนียนสวย

กางเกงขาสั้นเลยเข่า — เน้นว่า ขอเถอะ boxer ได้โปรด มันเกินไป

นึกถึงคำพูดของอาผม

สบายนะใครก็ชอบ แต่จะทำอะไรก็ควรจะให้เกียรติกันหน่อย

Written by tsvhh

พฤษภาคม 15, 2008 at 9:52 am

บันทึกโพสใน blog, ขำ

Tagged with

สงคราม OS

without comments

มานั่งนึก ๆ ดู OSX ของ mac มันต้องดีกว่า Windows อยู่แล้ว  ไม่ดีกว่าก็แปลกด้วยเหตุผลง่าย ๆ ที่ว่า
OSX นั้นหนึ่งผลิตภัณฑ์หนึ่ง Hardware แถมผู้ผลิตเป็นบริษัทเดียวกันอีก ในขณะที่ Microsoft เป็นผู้
ผลิต Windows ให้กับอีกหลายร้อยหลายพันบริษัท Hardware ถ้าเขาทำออกมาดีถือว่าสุดยอดมาก
ผมค่อนข้างเชื่อว่า windows XP ที่มากับเครื่อง IBM ที่เขามีสิทธิหลายอย่างที่บริษัทอื่นไม่มีนั้น มันจะ
ดีกว่าการลง windows XP เองในเครื่องเดียวกัน

มีเรื่องน่าขำพอ windows มันห่วยก็โทษ windows โทษ Microsoft ในขณะที่บางคนลง Ubuntu
หรือ Linux ค่ายอื่นแล้วมีปัญหากับเครื่องที่ลง พวกเขาโทษบริษัท Hardware

ที่เขียนเนี่ยไม่ได้ว่าอะไร ก็แค่จะบอกว่าอย่างเชื่ออะไรง่าย ๆ เท่านั้น

Written by tsvhh

พฤษภาคม 13, 2008 at 2:03 pm

บันทึกโพสใน blog, ขำ

Tagged with , ,

Macbook AIR and Tablet PC

without comments

เพื่อนใช้ Fujitsu Life Book (Tablet PC) มาเป็นปีแล้ว ไม่มีปัญหาอะไร CPU ก็เร็วปีที่ซื้อถือว่าเร็วที่
สุดแล้ว (2.0 GHz) น้ำหนักก็ไม่ถึงสองกิโลดี ใช้งานก็หลากหลาย เครื่องก็เล็ก ราคาก็ $1,9xxx ใช้งาน
แทน desktop ได้เลย (อาจจะซื้อจอมาเพิ่มเป็นจอที่สอง) แถมเขียนหน้าจอได้อีกเวลาไปนำเสนอผล
งาน

ในขณะที่ MBA และเครื่องแบบบางทั้งหลาย ไม่ว่าของ Levono Sony ทำอะไรได้น้อยกว่ามาก เพราะ
ออกแบบมาให้บาง กินไฟน้อย แต่ราคาพอกัน น้ำหนักอาจจะเบากว่ากันครึ่งกิโล (มากเหรอ)

มีให้ซื้อกันทำไมเนี่ย จบด้วยวีดิโอขำ ๆ อันนี้ (ขำโคตร)

 

หมายเหตุ Tablet PC ไม่เคยเห็นวางขายในห้างในเยอรมันเลย

Written by tsvhh

พฤษภาคม 6, 2008 at 3:39 pm

บันทึกโพสใน blog, สังคม

Tagged with ,

ชาวบ้านคลิตี้ ชนะคดีฟ้อง ‘กรมควบคุมมลพิษ’

without comments

เรื่องนี้เคยลงในหนังสือสารคดีเมื่อหลายปีก่อน ตอนนั้นก็ได้อ่านแล้วรู้สึกว่าชาวบ้านนั้นชะตาชีวิต
มืดมนจริง ๆ

ชาวบ้านคลิตี้ ชนะคดีฟ้อง ‘กรมควบคุมมลพิษ’ ศาลปค.สั่งชดเชยรายละกว่า 3 หมื่น
ข่าวจากมติชน หนังสือพิมพ์ดีแต่บ้าโหรไปหน่อย

ไม่ได้ตื่นเต้นอะไรกับข่าว เคยบอกไปแล้วว่าเมืองไทยอั้นความเจริญไว้ไม่อยู่แล้ว ทุกด้าน สิ่งที่
ผมติดใจ และชื่นชอบในคำตอบของเขามาก

ด้านนายยะเสอะกล่าวว่า ดีใจที่ชนะคดี แต่ไม่รู้ว่า คพ.จะอุทธรณ์หรือไม่ ไม่อยากให้
อุทธรณ์ เพราะเวลานี้ ชาวบ้านก็ยังดื่มน้ำและหาอาหารจากลำห้วยไม่ได้ ต้องซื้อน้ำ
ขวด และซื้อกับข้าวจากรถกับข้าวที่พ่อค้าจากในเมืองไปขาย เมื่อถามว่า คิดว่าค่าชด
เชยที่ได้คุ้มหรือไม่ที่ต่อสู้มา 4 ปี นายยะเสอะกล่าวว่า ‘ได้แค่นี้ก็ดีแล้ว ชาวบ้านไม่ได้
กินอะไรมากมาย ตั้งใจว่าถ้า คพ.อุทธรณ์ก็จะเอาเงินทั้งหมดไปตั้งเป็นกองทุนดูแล
เรื่องสุขภาพและอาชีพชาวบ้านคลิตี้ทั้งหมด

อ่านแล้วคิดเอาเอง

Written by tsvhh

พฤษภาคม 6, 2008 at 1:33 pm

บันทึกโพสใน blog, สังคม

Tagged with

The Leaf’s Origins

without comments

Senju Hashirama the tree element user who became the first hokage, the greatest ninja of his time and the only man I had ever admired.–Tobi

Written by tsvhh

เมษายน 25, 2008 at 9:05 am

บันทึกโพสใน Evil, blog

Space Shuttle Buran on Ship, Road

without comments

เมื่อวานดูสารคดี (จริง ๆ ข่าวมันตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว) นึกว่าเยอรมันซื้อกระสวยอวกาศของ NASA
มาตั้งโชว์ ปรากฎว่าเป็นของรัสเซีย โอกาสดีมาอีกแล้ว ไว้ว่าง ๆ จะพาไอ้ตัวน้อยไปดูไอ้เจ้าซากที่มี
ราคาค่าตัว ค่าขนส่ง ค่าติดตั้ง 10 ล้านยูโร (ปาเข้าไป 15.8 ล้านเหรียญแล้ว)

ภาพทั้งหมดจาก Spiegel Online 

across Germany to its final destination, the Technical Museum in Speyer. Here it passes Cologne Cathedral.The Buran was developed by the Soviets in the 1970s. It is a near-copy of US space shuttles from that period. But it was too expensive to ever go into regular service.

ด้านล่างเป็นเรื่องราวจริง ๆ ของกระสวยอวกาศลำนี้ ที่ไม่ตรงกับข่าวลือเกี่ยวกับกระสวยอวกาศ
เท่าไหร่นัก

 

The Buran — the name means “blizzard” in Russian — was built by the Soviet Union as a near-copy of the American space shuttles that made its first flight in 1977. The Soviet Union feared that US space shuttles would be used for military purposes, and began developing their own copycat spacecraft technology in the late 1970s.

The shuttle which is on its way to Speyer is named the Analog Buran. One of several test models, it made 25 suborbital flights between 1985 and 1988, before the program was abandoned as the Soviet Union broke apart.

A decade later, a team of Australian entrepreneurs purchased the Analog Buran and put it on display during the 2000 Summer Olympic Games in Sydney. However poor ticket sales grounded their plans to take the shuttle on tour, and it sat neglected for a year until a new company purchased it and moved it to Bahrain. There, it anchored an exhibit during a summer festival in 2002, before being shipped to a junkyard to wait out a legal dispute between its new owners and its Russian manufacturers.

The Buran languished in the junkyard for almost five years, until the German museum secured its purchase and arranged for it to be sent by ship and barge to Speyer.

The spacecraft started its slow seaborne journey last month. It was disassembled and lowered into the hull of a ship that took it through the Suez Canal and the Strait of Gibraltar, then around Portugal, through the English Channel and on to Rotterdam.

At midday Monday, the Buran was floating past Xanten, a town in the German state of North Rhine-Westphalia.

The museum is building a new exhibition hall to house the Russian space shuttle alongside items like space suits and model satellites. “Apollo and Beyond,” as the permanent exhibit will be called, is scheduled to open to visitors this summer. — จาก Spiegel Online

อ่านจบแล้วมันเป็นกระสวยอวกาศพเนจรนี่เอง

Written by tsvhh

เมษายน 23, 2008 at 11:01 am

บันทึกโพสใน angel, blog, เที่ยว

ไม่อยากบ่น ไม่อยากว่า ขอด่าซะหน่อย

with 15 comments

เชื่อไหมผมเคยไปงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติสองหรือสามครั้งจำไม่ได้แล้ว ไม่รู้จะซื้อหนังสืออะไรกันเยอะ
ขนาดนั้น ปกติผมอ่านนิตยาสารเดือนละสองสามหัวหนังสือ แล้วอ่านหนังสือขนาด 2-4 ร้อยหน้า เดือนละ
เล่ม (ไม่นับหนังสือเรียน) เรียกว่าพออ่านจบเล่มหนึ่งก็ซื้ออีกเล่มหนึ่งมาอ่าน อ่านหนังสือดีครับ แต่ไม่อ่านก็
ไม่ตาย ฟังวิทยุก็ได้ บางรายการก็ชอบเอาหนังสือมาอ่านให้ฟัง ดูหนัง ดูเกมโชว์ก็ดี(ไม่ดี แต่ดู MTV ต้อง
อวดกันไม่งั้นไม่ใช่คนมีการศึกษา) เดี๋ยวนี้กลายเป็นแฟชันไปแล้ว ที่ไปซื้อหนังสือจากงานสัปดาห์หนังสือ
แล้วมาอวดกัน ทำไปทำไมวะ

อ่านหนังสือนะดีครับ ทำอะไรก็ดีหมด ขอทีอย่าบ้าบอ เอาพอประมาณ อย่างไหนเรียกว่าพอประมาณ มีจุด
ยืน

อย่างไหนเรียกว่าพอประมาณ อย่างอาจารย์ Kitty นี่เรียกว่าพอประมาณ แกทำของแกทุกปี และหนังสือก็
ไม่ได้มากมาย เรียกว่าเพียงพอต่อการอ่านไป 2-3 เดือน (อ่านหนังสือไม่ใช่กินเหล้า จะได้กระดก กระดก
ต้องมีเวลาซึมและซับความเป็นเนื้อหาของหนังสือ เล่มนั้น ๆ ด้วย) อาจารย์ Kitty ซื้อหนังสือนี่แนวเดียวกัน
ซะส่วนใหญ่

อย่างของคุณชายขอบ เนี่ยอาจจะเกิน ๆ ไปซักนิด แต่มีแนวเพราะบอกได้ว่าซื้อมาทำไม และทำไมต้องซื้อ
แต่ออกจะแปลก ๆ ที่ซื้อคราวเดียวกันเยอะขนาดนั้น เพราะโดยปกติแล้วการได้ของมาซักหนึ่งชิ้นก็จะต้อง
มีการเปิดอ่านดู หรือพูดง่าย ๆ อ่านให้เร็วที่สุด ไม่งั้นก็ค่อย ๆ ทยอยซื้อก็ได้ นอกจากบางเล่มที่อาจจะหมด
ตลาดถ้าไม่ซื้อตอนนั้น (หนังสืออย่างนี้มีเยอะเหมือนกัน) เสียเวลาเขียนอธิบายน่าดูนะ ได้ประโยชน์?

อย่าง bact’ เนี่ยเกินไป ถ้าพูดให้เพราะหน่อยก็ประสาท รับประกันไม่ต้องตามตรวจสอบเลยครับ มันอ่าน
ไม่จบหรอก 10 ปีน่ะ (ขอบเขตของเนื้อหามันกว้างไป ถ้าเป็นแนวทางเดียวกับที่เราสนใจขณะนั้นมันก็จะ
อ่านได้เร็ว) ดีนะที่ไม่ถึงขนาดถ่ายรูปมาอวด แล้วก็ร่ายอวดศักดาของหนังสือที่จะอ่านด้วย (ทำอย่างกับว่า
อ่านแล้วจะได้ดีตามหนังสือหรือรอบรู้เหมือนผู้แต่งงั้นหล่ะ อ่านสามก๊กแบบโง่ ๆ ซักสิบจบก็ไม่ทันคนหรอก
ครับ–คึกฤทธิ์บอกว่าอ่านไม่รู้กี่จบ แต่อ่านเพราะว่าสามก๊กฉบับเจ้าพระยาฯ นั้นเป็นความเรียงร้อยแก้วที่ดี
มาก แกจะอ่านก่อนเขียนความเรียงร้อยแก้ว)

หนังสือนะครับอ่านแล้วต้องเก็บรายละเอียด (ผมอ่านบูมเล่มละ 4-5 เที่ยว ในหนึ่งสัปดาห์ มันมีอะไรซ่อน
ให้ค้นหาเยอะนะหนังสือแต่ละเล่มน่ะ) หนังสือบางเล่มอ่านแล้วก็โยนทิ้งกลางเล่มอย่าง “ขุนช้างขุนแผน” เนี่ยอ่านไม่จบจริง ๆ มันลามกเกิน เป็นต้น

ตกลงเราซื้อหนังสือมาอ่านเพื่ออวดกันว่าเล่นนี้สุดยอดมึงต้องอ่านนะ หรือเราซื้อมาอ่านเพราะเราต้องการ
ความรู้ ความบันเทิง กันแน่ ทำอะไรก็ขอให้มันมีแนวกันหน่อย พูดให้เพราะก็ทำอะไรก็ขอให้ใช้สมองกัน
หน่อย อย่าตามกระแสกันนัก ทำตัวเป็นคนแบบทักษิณกันไปได้

Written by tsvhh

เมษายน 9, 2008 at 5:39 pm

บันทึกโพสใน blog, ขำ, สังคม

Tagged with