ผู้ใหญ่บ้าน Hamburg

เมื่อวานภรรยาทำก๊วยเตี๋ยวหมูตุ๋นให้ทาน คราวนี้ปรุงเครื่องให้เสร็จ ก่อนจะตัดพ้อว่า “ถ้าไม่ปรุงให้ก็คงทนกินแบบจืดชืด” จริง ๆ แล้วไม่ต้องทนกิน แต่ชอบกินอะไรที่มันเป็นรสดั้งเดิม ถ้าจะเล่าประวัติให้ฟังหน่อยก็คงจะพอได้ว่าผมเป็นคนไม่ค่อยปรุงรสอาหารมานานแล้ว กินอะไรที่ไหนก็กินเท่าที่มีอยู่ (ปรุงบ้างบางครั้ง) เหตุเริ่มต้นมาจากความไม่ชอบส่วนตัวกับคนที่ซื้อผลไม้กินแล้วร้องขอ พริงกับเกลือ โดยที่ไม่ได้คำถึงถึงรสชาติผลไม้  จริง ๆ แล้วการปรุงรสเพื่อให้อาหารอร่อยขึ้น นั้นนอกจากสนุกแล้วยังทำให้อาหารมีรสชาติดีขึ้นด้วย ผมเองก็มีข้อยกเว้นอยู่สำหรับอาหารสองประเภท อย่างแรกคืออาหารที่ต้องกินกับพริกดอง อย่างที่สองคือโจ๊ก  ส่วนชูซิ นั้นไม่นับเพราะวาซาบิถือเป็นส่วนหนึ่งของอาหาร

ทำไมอาหารประเภทแรกต้องปรุง พวกข้าวหมูแดง ข้าวหน้าเป็ด ข้าวขาหมู ก็ไม่มีอะไรมาก ก็มันชอบกินพริกดอง ก็เท่านั้นเอง ส่วนประเภทที่สองที่ต้องปรุงนั้นเป็นเพราะดู ชิมไป บ่นไป สมัครพูดถึงการกินโจ๊กให้อร่อย ต้องใส่พริกน้ำส้ม พอลองกินดูก็ติดใจนับแต่นั้นมา

พูดถึงโจ๊ก อาหารประเภทนี้ถูกปากคนไทยมานานมาก เพราะกินง่าย อร่อย โจ๊กที่อร่อยทีุ่สุดที่เคยกินมาคือที่โจ๊กเมืองเลย ไปเที่ยวหน้าหนาวกับเพื่อน ๆ ไปแวะกินโจ๊กที่นั้นเป็นมื้อแรกของวันในตอนเช้าตรู่ เป็นการแกล้มการเดินเที่ยวตลาดสดเมืองเลย ตลาดสดในสายหมอก เพื่อนคนนำทริปแนะนำว่าต้องไปตลาดตอนหมอกลง ซึ่งไม่ผิดหวัง โจ๊กที่ว่านั้นมีลักษณะเป็นมูก คือต้มข้าวให้เป็นมูก ซึ่งน่าจะเป็นข้าวที่มีลักษณะเฉพาะ ส่วนเครื่องในโจ๊กนอกจากหมูบดก้อนแล้วก็ยังมีเครื่องในหมู ที่เน้น ๆ และขาดไม่ได้ก็คือกระเพาะหมู  กระเพาะหมูกับโจ๊กร้อน ๆ นั้นเข้ากันมาก เพราะกระเพราะหมูมันกุ๊บกรอบ ในขณะที่ตัวโจ๊กก็ร้อนลื่นได้ที่ ตั้งเข้าปากพร้อมกับพริกป่นโรยหน้ากินเข้าไปคล่องคอยิ่งนั่น  กินแกล้มปาท่องโก๋ชิ้นเล็ก ๆ ก็อร่อยราวกับได้ขึ้นสวรรค์ทีเดียว โจ๊กร้อน ๆ ตอนเช้าตรู่ท่ามกลางอากาศที่หนาวจับใจ ยังประทับใจผมไม่รู้ลืม

แต่โจ๊กที่ผมชอบถึงแม้จะไม่ได้อร่อยเท่าโจ๊กเมืองเลย ก็คือโจ๊กที่ผมกินทุกเช้าอยู่ช่วงหนึ่ง และเป็นโจ๊กที่ผมกินกับพริกน้ำส้ม โจ๊กร้านนี้ผมกินทุกครั้งที่กลับบ้านตอนเช้าเพื่อไปอาบน้ำก่อนไปทำงานสวนทางกลับชาวบ้าน (ไม่่ต้องเดาอาชีพผมนะครับ) ไปถึงร้านก็จะเป็นลูกค้ารายแรก ๆ บางทีต้องรอโจ๊กเดือดด้วยซ้ำ โจ๊กร้านนี้มีลักษณะพิเศษคือเป็นโจ๊กที่ยังมีข้าวเป็นเม็ด ๆ ผสมอยู่ เครื่องก็ขาดไม่ได้คือมีกระเพาะหมู เวลาไปถึงร้านก็สั่ง ใส่ไข่ใส่ทุกอย่าง ซักพักก็ได้กิน โจ๊กที่ว่าเนื่องจากมีเม็ดข้าวผสมทำให้กินแล้วหนักท้องพอสมควร เวลาใส่ไข่ก็จะคาวเล็กน้อย เจ้าของร้านจะใส่เครื่องโรยหน้ามาให้สามอย่าง คือหอมผักชี (ผักชีไม่ได้ทำให้สวยอย่างเดียว แต่ทำให้กลิ่นดีอีกด้วย)  ขิงซอย และซอยปรุงรส  ไปนั่งซักพักเจ้าของร้านก็จะยกมาเสริฟพร้อมกับน้ำเย็นหนึ่งแก้ว ทุก ๆ เช้าผมก็จะทำเหมือนเดิม ตักพริกน้ำส้มค่อนช้อนโต๊ะแล้วก็คนคลุกโจ๊ก จนไข่แดงผสมกับเนื้อโจ๊กเป็นสีเหลืองนวล ปล่อยให้ไข่สุกอีกหน่อยก็เริ่มลงมือกินได้ เวลาคุณละเลียดเนื้อโจ๊กตักพอคำแล้วใส่ปาก มันจะมีเม็ดข้าวนุ่ม ๆ ให้เคี้ยวสนุกปาก เวลาเคี้ยวไปเจอพริกดอง ที่เป็นพริกขี้หนูดองซอยเป็นชิ้นเล็ก ๆ คุณก็จะได้รสเปรี้ยวปนเผ็ดอร่อยสนุกลิ้นทีเดียว ตักโจ๊กร้อน ๆ ที่ยังมีคันคุ้งหนึ่งคำสลับกับหนึ่งคำที่ปนเครื่องในหมู ซักพักก็หมดถ้วย กินตอนเช้า ๆ อร่อยอย่าบอกใคร

อิ่มแล้วก็กลับบ้านไปอาบน้ำแล้วไปทำงานต่อ

นารูโตะ ตอนล่าสุด 430 นั้นเป็นที่รู้กันว่าจะออกอาทิตย์หน้า ไม่ใช่อาทิตย์นี้  เนื่อเรื่องในตอนนี้ก็แปลกดี ตั้งแต่การแต่งตัวของ
นารูโตะที่ออกมาในแนวของรุ่นที่ 4 กับ จิไรยะ แต่หน้านารูโตะ ออกจะตลกไปซะหน่อย

ตอนนี้จะต้องอธิบายความซักเล็กน้อยว่า นารูโตะไม่ได้เก่งขึ้นแบบ อิจิโกะ ที่ไม่รู้ไปทำอะไรมาอยู่ดี ๆ ก็เก่งขึ้น นารูโตะนั้นได้
ฝึกแล้วฝึกอีก ส่วนเทคนิคการต่อสู้นั้นได้ฝึก หมัดกบ จนแตกฉาน ที่ใช้เวลาไม่นานเพราะนารูโตะพื้นฐานดี เพราะฝึกแล้วฝึก
อีกไม่ย่อท้อ เรื่องราวตอนนี้ก็ไม่หลุดอีกแล้วเพราะคนที่รอดได้ของโคโนฮะนั้นเกิดจากฝีมือการสละชีวิตของหัวหน้าหมู่บ้านรุ่น
ที่ 5  ส่วนโตะนั้นได้ปูพื้นไว้แล้วว่าใช้โหมดเซียนได้เก่งกว่า จิไรยะ แถมยังมีเคล็ดลับใหม่ ดังนั้นการเอาชนะเพนหกร่างคงไม่
ยาก เพราะจิไรยะเคยชนะสามรุมหนึ่งมาแล้ว ส่วนหกรุมหนึ่งก็สามารถฆ่าได้หนึ่ง การ์ตูนเรื่องนี้จะว่าไปก็หมดมุขหลายตอนเหมือนกัน

1. พันปักษาที่พัฒนารูปแบบไปได้เรื่อย ๆ คาคาชิ ที่มีจักระน้อยมาก ๆ ในขณะที่คนอื่น ๆ ไม่ค่อยได้เน้นเรื่องนี้เท่าไหร่
2. กระสุนวงจักรที่เรียนง่ายเหลือเกิน ทั้ง ๆ ที่ จิไรยะ เองยังใช้ไม่เก่ง
3. แยกเงาพันร่างรู้สึกว่าสายนารูโตะจะเป็นกันทุกคน

จะว่าไปก็แนวหนังจีน(ไม่ใช่นิยายจีน)ไปหน่อยนะเรื่องนี้ ที่แรก ๆ ตัวร้ายออกมาเก่งมาก ๆ พอสู้แพ้พระเอกไปแล้ว ตัวร้ายตัวนั้น
ก็กระจอกไปเลย อันนี้ร่วมทั้งพวกพระเอกด้วย

ภาคสองนี้เนื้อเรื่องไม่ค่อยสนุก ก็คงเป็นเพราะเป็นภาคที่น่าจะแต่งไปเรื่อย ๆ เนื้อเรื่องไม่ได้วางกรอบไว้ ตอนหลังก็อาจจะหลุด
โลกไปเลยก็ได้ ดีที่วิชาระเบิดโคโนฮะ เคยมีคนทำให้ดูเป็นตัวอย่างแล้วตอนระเบิดหมู่บ้านทราย (รอดไม่โดน)

วันนี้ไปเดินเล่น MediaMarkt ซึ่งไปได้ลงไปดูนานแล้ว วันนี้ต้องซื้อแบตเตอรีให้ลูกก็เลยแวะไปซะหน่อย ถือว่าคุ้มหล่ะเพราะ
ได้เห็นเจ้านี่ HP Touchsmart วางไว้คู่กับคอมพิวเตอร์จำพวกมีแต่จอ ซึ่งมีอยู่หลายยี่ห้อทีเดียว

แรก ๆ ก็ไม่ได้สนใจอะไร เพราะ imac ก็มีมาตั้งนานนมแล้ว นี่ค่ายพีซีพึ่งจะตื่นทำ ปรากฎว่ามันเป็น Touch Screen ครับ
พอคนว่างก็เลยเข้าไปเล่นดูซะหน่อย โอมันใช้งานได้ดีทีเดียว สิ่งที่รองก็กด Start ตามปกติ (บน Vista) เลื่อนหน้าต่างไปมา
ซึ่งการตอบสนองดีมาก ๆ ไม่น่าเชื่อว่า CPU จะเป็นแบบทั่วไป ที่สำคัญคือราคาปกติไม่ได้แพงอะไร ตัวที่ไปลองเล่นดูนั้น
ราคาเพียง 1499 ยูโร ราคาเท่ากับ Notebook ระดับไฮเอนด์เท่านั้นเอง แต่นี่จอ 22 นิ้ว Touch Screen นะครับ (ไม่ใช่
Multitouch) ราคาขนาดนี้ถือว่าถูกมาก ๆ

การทดสอบต่อมาก็เป็นการลอง Notepad ปรากฎว่ามีคีย์บอร์ดมาให้ด้วยที่หน้าจอ นี่ถ้าปรับจอเอียง ๆ ก็พิมพ์ลงบนจอไป
ได้เลย ที่ลืมทดสอบคือ copy & paste ซึ่งคิดว่าทำได้โดยการกดนิ้วแช่ ๆ นั่นแหละ ไม่น่าพลาด ทั้งหลายทั้งปวดคิดว่าคุ้ม
กับราคาแค่นี้ ด้วยขนาดที่เล็ก แบกไปไหนมาไหนในระยะใกล้ ๆ ได้ คิดว่าเหมาะมากกับคอมพิวเตอร์สำนักงาน ประหยัดเนื้อ
ที่มาก ๆ เป็นอันว่า imac, PC แบบเดียวกัน และ Notebook ที่ใช้แทนคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะ โดยตั้งโจทย์ในราคาที่ต่ำซะ
แล้ว เพราะว่าหนึ่งมันไม่ต้องใช้คีย์บอร์ด, เมาส์ และน้ำหนักไม่ได้ต่างกัน เครื่องตั้งต้นเครื่องต่อไปของผมอาจจะเป็นเครื่อง
นี้ก็ได้

ตอนนี้เป็นตอนที่เฉลยทุกสิ่งทุกอย่าง พูดง่าย ๆ ว่ายืดนั่งเอง บล็อกนี้ก็เลยเอาไว้ทดสอบความดัง
ของการ์ตูนเรื่องดังนี้ว่าจะดังสู้นารูโตะได้หรือไม่

คนแต่งไม่มั่ว (การอ่าน scan เวอร์ชัน นั้นเป็นเรื่องผิดนะครับ แต่อยู่เมืองนอกก็ทำใจลำบาก)
ข้างล่างมีการเปิดเผยเนื้อหาเล็กน้อย

ส่วนใหญ่ที่เราจะได้เห็นการ์ตูนญี่ปุ่นเริ่มเรื่องจากหน่วยงาน สำนัก หรืออะไรก็แล้วแต่ที่เจ๋งสุดยอด
(รวมไปถึงหนังจีนกำลังภายใน สำนักบู๊ตึ๊งด้วย) พอผ่านตอนแนะนำตัวไปแล้ว เราก็จะไม่เห็นความ
เก่งของสำนักนั้นอีกเลย ต้องพึ่งพระเอกซึ่งเป็นลูกนอกคอก ตัวประหลาด อะไรจำพวกนี้มาช่วย
และหลังจากนั้นคนของสำนักนี้ก็ไร้ประโยชน์ (เห็นได้ชัดยิ่งตอนทำหนัง)

นารูโตะนั้นต่างออกไป อ่านมาหลายปีแล้ว โคโนฮะเยี่ยมอย่างไรก็เยี่ยมอย่างนั้น เป็นการตอกย้ำ
ได้อย่างดีว่าทำไมหมู่บ้านนี้ถึงยิ่งใหญ่ได้โดยไม่ต้องกสร้างนินจาด้วยวิธีฆ่าล้างตระกูลมากนัก
ในเรื่องนี้จะเห็นได้ว่ามีการบุกหมู่บ้านหลายครั้ง แต่ทุกครั้งก็จะมีนินจาเจ๋ง ๆ ออกมาสู้เสมอ ถึง
แม้จะเป็นหน้าเดิม ๆ แต่หน้าเดิม ๆ เหล่านี้ก็รักษาระดับความเก่งไว้

บางคนเช่น คาคาชิ อาจจะเก่งขึ้นทุกตอน แต่ก็ไม่แปลกเพราะเขามีการฝึกฝนตัวเองอยู่ตลอดเวลา
ซึ่งบอกเอาไว้ตั้งแต่เริ่มภาพสองแรก ๆ ตอนใหม่นี้มีการเอาใจแฟน ๆ ของคาคาชิด้วย น่าเสียใจที่
เราจะได้เห็นคาคาชินอนโรงพยาบาลอีกแล้ว ส่วนเรื่องของตัวช่วยแล้วยิ่งหักมุขมาก ๆ ตอนแรก
ผมเดาว่าไกมาช่วย ปรากฏว่าไม่ใช่  นั่นหมายความว่าไกจะไปช่วยด้านอื่น เนื้อเรื่องเลยเดายาก
ขึ้นไปอีก

กลายเป็นว่าเทพเพนจะแย่หรือเปล่าไม่รู้ เดาเนื้อเรื่องว่า
เพนกับโคนันหนีได้(คาถาเชิญย้อนกลับ เป็นการเฉลยวิธีการหายตัวของนินจา) พอนารูโตะกลับ
มาก็จะมีการวางแผนการจัดการกับเพน แล้วนารูโตะก็เดินทางไปหมู่บ้านของเพนคนเดียว ส่วน
เรื่องราวของมาดาระ กับฮันโซ น่าจะเป็นคนละคน

เนื้อเรื่องคงอีกไกล ภาคสองคงกินเวลาอีกสามสี่ปีเป็นอย่างน้อย แปดหางต้องเจอเก้าหางแน่
นอน(เรียนวิธีต่อสู้กับคาถาลวง) ศึกสุดท้ายต้องเป็นเกะสู้โตะอยู่แล้ว

จะด้วยอะไรก็แล้วแต่รายงานได้ยอดเยี่ยมมาก เรียกว่าเว็บรายงานผลของจีนนั้นเร็วที่สุดแล้ว ไม่ต้องไปหา
ที่ไหนอีก อยากรู้โปรแกรม ใครแข่งอยู่ ใครได้เหรียญ ประวัตินักกีฬา พรุ่งนี้แข่งอะไร ที่นี่ที่เดียวรู้หมด
ดีขนาดผมรู้เลยว่านักมวยไทยคนไหนแข่งอยู่ ชนะเท่าไหร่ ยกไหนได้คะแนนเท่าไหร่ เรียกได้ว่าแทบจะ
เรียลไทม์เลยทีเดียว เรียกว่าบล็อคเกอร์ทำมาหารับประทานไม่ได้ก็แล้วกัน

ขอให้ลอนดอนทำแบบเดียวกันนะครับ ของจีนห่วย ๆ ก็มีนะครับ เช่น Robocup ที่ผ่านมาช้ามาก ๆ และ
ห่วยมาก ๆ

และแล้วนารุ สกาย์วอคเกอร์ ก็ได้เดินทางไปฝึกกับเจ้าแห่งพลังยังดวงดาวอันไกลโพ้น

ตอนนี้การ์ตูนนินจาลอกหนัง starwar ซะทั้งดุ้น ที่แท้คนวาดไปเก็บข้อมูลแบบนี้นี่เอง  นารุโตะนั้นลอก
ทั้งฉากทั้งเนื้อเรื่องจากหนังเยอะเหมือนกันครับ lord of the ring ก็โดนลอกฉากมาแล้ว

มีคนพูดว่า

นักข่าวยิงคำถามเดียวกันเลย ว่าเหตุใดผู้เล่นก็ชุดเดียวกัน แต่เล่นเหมือนคนละทีม (กับที่เล่นกับโปรตุเกส)

แหงหล่ะสิครับ นัดเล่นกับตุรกีไม่เน้นกองกลางเลย เล่นแบบตัดกองกลางออกจากเกม พูดง่าย ๆ เล่น
เหมือนอังกฤษเวลาเจอทีมที่แข็งกว่า  คิดว่าผู้จัดการทีมเยอรมันคิดเผื่อไปถึงนัดเจอรัสเซียด้วย ค่อน
ข้างแน่นะ เพราะอิตาลีสอนวิธีหยุดสเปนให้แล้ว เพียงแต่ว่ากองหน้ารัสเซียกับอิตาลีมันคนละชั้น ไม่คิด
ว่าทีมอย่างสเปนจะดีขนาดเปลี่ยนระบบการเล่นได้บ่อย ๆ

จริง ๆ แผนนี้ไม่ผิดอะไร (เล่นโต้กลับ เสียบอลง่าย ครองบอลน้อย) แต่เกือบพลาดที่เลย์มันกลายเป็น
หมูน้อยลูกตีเสมอนั่น ถ้าดูดี ๆ จะเห็นความคมของกองหน้าเยอรมันนะครับ  โคเซอร์กระโดดได้สูงมาก
แถมคนอื่น ๆ ก็คม เพียงแต่โอกาสน้อย  เชื่อสิเกมนัดชิงเยอรมันจะกลับมาแพ็กกองกลางแน่นแล้วขึง
ฝั่งตรงข้ามจัดการทีมอื่นด้วยลูกตั้งเตะ

ระหว่างเกมมีเหตุการณ์ประหลาดเกิดขึ้น

Whatever Can Go Wrong…

มีคนจับภาพได้ ตรงนี้ถ้าใครดูที่เยอรมันแล้วสังเกตดี ๆ จะรู้ว่ามีการเปลี่ยนช่องสัญญาณไปเป็นทีวี
โลคอลของสวิตซ์ (กรณีฟังภาษาเยอรมันไม่ออก) ซึ่งคิดว่าทีมงานถ่ายทอดสดของทั่วโลกก็
พยายามทำกัน คนไม่ได้ดูก็ซวยไป เพราะช่วงที่โดนตัดสนุกมาก ๆ

ส่วนกรณีที่ครม.ยอมปรับปรุงถ้อยคำในแถลงการณ์ร่วมไทย-กัมพูชา โดยเปลี่ยนคำว่า
‘แผนที่’ เป็น ‘แผนผัง’ นั้น ม.ร.ว.ปรีดิยาธร กล่าวว่า คิดว่าคงมีคนเริ่มดูเนื้อหาใน
แถลงการณ์อย่างละเอียดขึ้น หากตั้งใจดูจริงๆ ก็จะเห็น จึงมีความเป็นไปได้ที่รัฐมนตรีบางคน
จะเริ่มไหวตัวหลังดูแถลงการณ์ข้อ 4 ซึ่งเมื่อครม.มีทีท่าเช่นนี้คงต้องรอดูว่ามติครม.ใหม่ที่
ออกมาจะส่งผลให้มี การปรับแถลงการณ์ร่วม 2 ประเทศหรือไม่ เรื่องนี้มันเผลอกันได้ ถ้า
เผลอแล้วแก้ไขอย่างลูกผู้ชาย ก็คิดว่าเป็นเรื่องที่น่าชมเชย

ม.ร.ว.ปรีดียาธร เทวกุล

จากมติชน 25 มิถุนายน 2551

ผมรู้แล้วจะเลือกใครเป็นผู้ว่า กทมฯ

ช่วงเทศกาลปีใหม่ของขวัญชิ้นหนึ่งที่น้องนีรได้มาก็คือ lego ซึ่ง lego เป็นของเล่นที่น้องนีรมีมา
นานแล้วแต่เป็นชุดสำหรับเด็กเล็กคือ lego duplo พออายุครบสามขวบคนให้ของขวัญก็จะให้เผื่อ
ขึ้นไป เลยได้ชุด lego 6161 (อันนี้รับจากมือซานตาครอสกับมือเลยทีเดียว) ผู้ใหญ่กล้าให้เจ้า
นีรเล่นของเล่นชิ้นเล็ก ๆ เพราะว่าเขาไม่เคยแสดงพฤฒิกรรมอะไรให้เห็นเลยว่าจะเอาสิ่งของเล็ก ๆ
เข้าให้ปากของเขา (อาจจะเป็นสาเหตุหนึ่งที่เจ้านีรไม่ค่อยป่วย ปีละสองหนเห็นจะได้)  มีอยู่หลาย
ครั้งที่เขาเก็บของกินที่แห้งกรังชิ้นเล็ก ๆ บนพื้นได้อีกห้องหนึ่งแล้วถือวิ่งมาถามพ่ออีกห้องหนึ่งว่า
จะจัดการกับมันอย่างไรดี

lego เป็นของชอบอันดับสองรองจาก auto (รถยนต์ ปัจจุบันมีเป็นสิบคัน) และช่วงนี้น้องนีร
กำลังหมกมุ่นอยู่กับการพิชิตเกม lego city  ซึ่งเดี๋ยวนี้ตั้งแต่เปิดคอมพิวเตอร์ เข้าเว็บ lego แล้ว
เล่นเกมนี้จนจบก็ใช้เวลาประมาณ 30 นาทีเท่านั้น (ผู้ปกครองไม่ต้องยุ่ง)  บางครั้งไม่สาแก่ใจก็
เล่นมันสามสี่รอบ ไม่รู้ชอบอะไรกันนักหนา แต่ก็ดีกว่าปล่อยให้เขาเล่นเกมรถแข่ง หรือต่อสู้บน
miniclip ที่พ่อมันก็ชอบเล่น เพราะการเล่นเกม lego city ทำให้เขาเรียนรู้การอ่านแผนที่ การจด
จำเส้นทาง รวมไปถึงลำดับในการแก้ปัญหาก่อนหลัง เกมนี้ไม่หมูนะครับ

โม้เรื่องลูกมาพอสมควรวกกลับมาที่ชื่อเรื่อง การได้ lego ชุดสำหรับเด็กโต ทำให้เกิดปัญหาเล็ก
น้อย คือเด็กเล็กยังมีแรงไม่พอในการแกะ และเนื่องจากชิ้นส่วนมันอันเล็กการต่อก็ยากกว่า จึง
ต้องเป็นหน้าที่ของพ่อ พ่อซึ่งเคยเล่นเมื่อยี่สิบกว่าปีก่อนที่บ้านเพื่อนของปู่ซึ่งรวยมาก แล้วไม่
เคยได้แตะ lego อีกเลย ดังนั้นเมื่อลูกเสนอให้พ่อต่อ พ่อจึงไม่รีรอที่จะต่อ อนึ่งเราได้ชุด lego
ฟรีมาเพิ่มอีกจำนวนหนึ่ง และนี้เป็นผลงานชุดแรกของพ่อ

ไม่น่าเชื่อว่า lego จะเป็นของเล่นที่ต่อสนุกสร้างจิตนาการได้ไม่รู้จบ อย่างคันขวามือเนี่ยเป็น
รถสี่ล้อเล็ก

ส่วนเจ้ารถบรรทุกคันทางซ้ายมือเป็นรถบรรทุกทหาร มีคนขับด้วย

เมื่อพลขับกับทหารพร้อมรบ รถก็ขับออกไป

ตัวต่อ lego ที่ผมใช้ในการต่อรถยนต์สองคันนี้ เป็นหนึ่งในสิบของชุดตัวต่อที่ผมกับภรรยาไป
กอบมาจากร้าน lego ฟรี ๆ สองกล่อง ซึ่งถ้าคิดเป็นราคาของทางร้านก็ประมาณ 30 ยูโร ส่วน
ตัวทหารเป็นชุดเล็ก lego 7090 Crossbow Attack ในตระกูล Castle ที่ซื้อมาราคา 5 ยูโร
ตอนแรกกะจะซื้อไปให้เพื่อนเป็นของขวัญในการสอบจบ เอาไปเอามาก็ไม่ได้ให้เพราะพ่อน้อง
นีรแอบแกะมาต่อเล่นแล้วติดใจ

พูดถึงราคาของเล่นในเยอรมันหรือในประเทศที่ค่าแรงแพงแล้ว ถือว่าไม่แพงถ้าเทียบกับค่า
ครองชีพและพื้นฐานความคิดของคนยุโรป  เพราะว่าแค่ค่ารถเมล์ป้ายเดียวก็ 1.30 ยูโรเข้าไป
แล้ว ราคานี้กิน McDonald  ชุดเล็ก ๆ ได้เลย  อาจจะเป็นเพราะว่าหนังสือทั่วไปขี้หมูขี้หมาก็
ราคา 5 ยูโรแล้ว ในขณะที่บ้านเราราคาเท่านี้ถือว่าแพง