ประกาศเรื่องการแต่งกายของธรรมศาสตร์
ชอบครับ
เคยรู้สึกไหมครับว่าระเบียบเนี่ยมันขึ้นอยู่กับดุลพินิจเหมือนกัน โดยเฉพาะเรื่องเครื่องแต่งกายมันยากที่จะ
ตัดสิน เรื่องแบบนี้ต้องรณรงค์ (อย่าเอาแต่ฝรั่ง หัดเอาแขกขาว แขกดำ มาอ้างบ้าง) ประกาศนี้ผมชอบตรง
ไหน หนึ่งคือตั้งแต่เรื่องอาจารย์นกเขาแล้ว แทนที่ธรรมศาสตร์จะปิดข่าว ธรรมศาสตร์จะประโคมข่าวและ
ยอมรับว่ามีจริง แล้วมีหลายราย โดยส่วนตัวแล้วชอบตรงนี้มาก ๆ คือยอมรับแต่ไม่ได้สนับสนุน และหาทาง
ป้องกัน พอมาถึงเรื่องนี้ธรรมศาตร์ที่ขึ้นชื่อมานานว่าแต่งตัวไม่มีระเบียบ ซึ่งผมรู้มานานแล้ว (ถ้าเปรียบธรรม
ศาสตร์ก็ต้องเทียบกับจุฬาที่เรื่องการแต่งกายตรงกันข้าม อาจารย์ผมที่เมืองไทยเคยเล่าว่า อาจารย์จุฬาเคย
บ่นให้แกฟังว่าเด็กจากสามพระจอมฯ พอไปเรียนโทที่จุฬาแล้วแต่งตัวไม่เรียบร้อย ชอบใส่เสื้อปฏิบัติการไป
เรียน ซึ่งอาจารย์ก็ยอมรับจะปรับปรุงเด็กของตัวเองให้ ในขณะที่คุยกันก็มีเด็กจุฬาฯ เดินลากรองเท้าแตะ
ผ่านไป อาจารย์ก็บอกติดตลกว่า อ้าวนั้นไง เด็กจุฬาก็แต่งตัวไม่เรียบร้อยเหมือนกัน อาจารย์จุฬาฯ ก็ตอบที
เล่นทีจริงว่า ก็ไอ้นั่นแหละเด็กจากมหาวิทยาลัยคุณนั่นแหละ) เรื่องแบบนี้มันเป็นวัฒนธรรมของสถานศึกษา
ที่ฝังรากลึกทีเดียว อาจารย์ธรรมศาสตร์ก็คงไม่ว่าอะไรเพราะสมัยที่พวกเขาเป็นนักศึกษาก็ทำแบบนี้เหมือน
กัน
กลับมาที่ประกาศการแต่งกายที่ออกมาดีอย่างไร ดีสิครับชัดเจน บอกเลยว่าขนาดไหนเรียกว่ากระโปรงสั้น
กางเกงแบบไหนที่เรียกว่าไม่เรียบร้อย คนตรวจจะได้ไม่ต้องนั่งเถียงกัน
มีมติออกประกาศ เรื่องการแต่งกายนักศึกษา โดยหากนักศึกษาผู้ใดแต่งกายเกินขอบเขต
อันเหมาะสม ล่อแหลมเกินควร เปิดเผยเนื้อตัวร่างกายเกินไป จนมีลักษณะไปในทางยั่วยุ
ทางเพศหรือไม่สุภาพ ไม่เหมาะสมกับกาลเทศะ ไม่ว่าจะเป็นชุดที่แต่งในโอกาสทั่วไป หรือ
ชุดนักศึกษา นักศึกษาผู้นั้น อาจถูกห้ามขึ้นอาคารหรือเข้าห้องเรียน หน่วยงานต่างๆมีสิทธิงด
ให้บริการได้ สำหรับการแต่งกายที่เกินขอบเขตอันเหมาะสม กรณีนักศึกษาหญิงคือ เสื้อเอว
ลอยเหนือสะดือ เสื้อเกาะอก เสื้อสายเดี่ยว เสื้อแขนกุด หรือเสื้อรัดรูปเกินไป กระโปรงสั้น
เห็นต้นขา กางเกงสั้นเลยเข่าขึ้นมา กางเกงเล หรือกางเกงที่เอวต่ำกว่าสะโพก ชุดนอน หรือ
แต่งกายที่เห็นได้ชัดแจ้งว่าล่อแหลมเกินควร เปิดเผยเนื้อตัวร่างกายจนเกินไป จนมีลักษณะ
ไปในทางยั่วยุทางเพศ กรณีนักศึกษาชายคือ เสื้อแขนกุด หรือเสื้อกล้าม กางเกงขาสั้นเลย
เข่า กางเกงกีฬาขาสั้น หรือกางเกงเล ชุดนอน หรือแต่งกายที่เห็นได้ชัดแจ้งว่า เป็นการแต่ง
กายไม่สุภาพหรือไม่เหมาะสมกับกาลเทศะอย่างยิ่ง
กางเกงสั้นเลยเข่าขึ้นมา อันนี้อาจจะต้องเพิ่มว่า โดยเฉพาะกางเกงขาสั้นที่แยกไม่ออกว่าเป็นกางเกงใน
หรือกางเกง
กางเกงที่เอวต่ำกว่าสะโพก อันนี้ต้องเพิ่มว่า โดยเฉพาะกางเกงที่ใส่แล้วเวลานั่งเปิดเผยให้เห็นร่องก้น
อนุโลมสำหรับผู้ที่มีก้นเนียนสวย
กางเกงขาสั้นเลยเข่า — เน้นว่า ขอเถอะ boxer ได้โปรด มันเกินไป
นึกถึงคำพูดของอาผม
สบายนะใครก็ชอบ แต่จะทำอะไรก็ควรจะให้เกียรติกันหน่อย
เห็นด้วยกับเรื่องการให้เกียรติสถานที่ ไม่ได้ให้ต้องแต่งตัวหรูหรา ราคาแพง แค่สุภาพเหมาะสมกับกาละเทศะก็โอเคล่ะครับ
udom
พฤษภาคม 16, 2008 at 10:34 am
หนูไม่เข้าใจคำว่าให้เกียรติสถานที่ค่ะ สถานที่มันมีชีวิตจิตใจยังไงหรืออย่างไร หนูเข้าใจแต่ว่าหนูไม่อยากแต่งตัววับแวม กระโปรงสั้นเหมือนหนีน้ำท่วมโลกเพราะขาหนูไม่สวยเอาเสียเลย จะอุจาดนัยน์ตาผู้พบเห็นเสียมากกว่า
กางเกงเลก็เหมือนกันนะ คนแถวชายทะเล ชาวประมงตังเกเขาใส่กันอยู่ทั้งปีทั้งชาติ เหตุผลเพราะว่าต้องออกทะเลกันทีเป็นแรมเดือน น้ำท่าก็ไม่ค่อยจะมีซัก จะขนเสื้อผ้าให้ไปเป็นอับเฉาถ่วงเรือจนหนักเกินก็จะพาเรือล่มเสียเปล่า ก็ต้องใส่อะไรที่มันทะมัดทะแมง แห้งไว คืบก็น้ำ ศอกก็ทะเล เบาก็เบา เผื่อเรือล่มในหนองเงินทองหรือจะไปไหน ก็จะได้ไม่หนักจนถึงกับอ่อนแรงลอยคอไม่ไหว
ทางการนี่แหละนะเอาความเป็นหลวง ความเป็นศูนย์รวมสากลเข้าไปใส่ให้เขา แล้วมาหาว่าเขาแต่งกายกันไม่ถูกกาละเทศะ ไม่สุภาพไม่ให้เกียรติสถานที่ ลองให้มันมาใส่สูทผูกเนคไทเดินในซอยบ้านหนูสิ หนูจะด่าว่าไอ้นี่แต่งตัวไม่รู้จักกาละเทศะ ร้อนจะตายโหงตายห่า
ผ้าขาวม้า ผ้านุ่งผ้าถุงนี่ก็อีก แต่หนูยังพอเข้าใจได้ว่าหากมันมีอุบัติเหตุหลุดขึ้นมาอาจเจอข้อหาอนาจารได้ แต่จะไปเอาอะไรมากล่ะคะ หนูยังลืมรูดซิปกางเกงให้เป็นที่อนาจารต่อผู้พบเห็นอยู่ออกบ่อย คิดเอาเองว่าถ้าใส่กางเกงเล หรือผ้าขาวม้าก็จะตัดปัญหาเรื่องการลืมรูดซิปไปได้!
canabistro
พฤษภาคม 23, 2008 at 11:49 pm
เรียนคุณ Canabistro
ผมเข้าใจว่าคุณอุดมคงจะหมายถึงว่าสถานที่ในที่นี้คือเมือง ที่นับรวมผู้คน ประเพณี
วัฒนธรรมด้วย
เวลาผู้หญิงใส่่กระโปรงสั้นเข้าวัด ที่เมืองไทยก็จะมีการเอาผ้าเหมือนผ้ากางเกงเล
มาให้ใช้ ใช่ว่ามีแต่เมืองไทยเท่านั้น ที่อิตาลีก็มีเช่นกัน
ชาวบ้านมาติดต่อราชการก็เห็นนุ่งผ้าถุงได้ ผ้าซิ่นได้ ไม่มีใครว่าอะไรจริง ๆ นะ
สากลนั้น ฝรั่งนุ่งกางเกงขาสั้นมาเข้าสอบ เข้าเรียนเยอะแยะครับ (ในหน้าร้อน)
ในฤดูร้อนก็แต่งตัวกันเต็มยศเพราะมันหนาว แต่ผมไม่เคยเห็นโปรฯ แต่งกางเกงขาสั้น
ไปสอนแม้แต่ครั้งเดียว
ชาวทะเลหาปลา คงไม่ใส่ชุดออกเรือหาปลาไปวัดตอนเช้ามังครับ ส่วนคนใส่สูุท
ไทนั้นเขาก็จะรู้ว่าจะต้องไปอยู่ในห้องแอร์เป็นเวลานาน การใส่สูทผูกไทนั้นน่าจะดูดี
กว่าใส่เสื้อกันหนาวบาง ๆ สีขาว ติดตราสถาบันตัวใหญ่
ว่าแต่น้องก็ยอมรับนี่ครับว่าการแต่งกายควรจะขึ้นอยู่กับสถานที่และเวลา
tsvhh
พฤษภาคม 24, 2008 at 7:08 am
เข้าใจเรื่องแต่งกายเข้าวัดค่ะ ว่าวัดป็นสถานที่ๆพระจะสลัดระงับกิเลส ดังนั้นจึงไม่ควรแต่งกายล่อแหลมเหนี่ยวกิเลสพระ หรือผู้คนที่เข้าไปหาความสงบ
ชาวเรือจะใส่ชุดหาปลาเข้าวัดไหม หนูว่าคงไม่หรอกค่ะ แต่ก็คงมีบ้างหากเสื้อผ้าไม่ค่อยจะมีใส่เพราะมันคงมีกลิ่นคาวปลาคาวทะเล หนูว่าเขาคงมีชุดหล่อพอไปวัดไปวาเก็บไว้บ้าง การเข้าวัดเข้าวาในสมัยก่อนก็เป็นที่พบปะชุมนุมด้วยเช่นกัน ใครจะไม่อยากหล่อไปอวดสาว แต่ที่หนูข้องใจคือทำไมธรรมศาสตร์ถือว่าการใส่กางเกเลมันผิดกาละเทศะล่ะคะ ทั้งๆที่มันก็ใส่สบายไม่เป็นพิษเป็นภัยกับใคร
เรื่องอื่นๆหนูเข้าใจค่ะ เพียงแต่บางทีหนูก็นึกรังเกียจค่านิยมของคนเราที่มีต่อเครื่องแต่งกาย หนูว่ามันเป็นเรื่องเป็นราวมาตั้งแต่ไทยอยากฝักใฝ่อารยะครั้งกระโน้นแหละคะ
หนูไม่ได้ว่าอะไรคุณอุดมเลยค่ะ หนูเห็นโพสท์นี้มาตั้งนานแล้วแต่ไม่นึกอยากตอบ พอดีคุณอุดมเขาตอบ หนูเลยตอบเป็นเพื่อน ขอบคุณที่ตอบค่ะ อยากตอบยาวกว่านี้แต่ขี้เกียจค่ะ
canabistro
พฤษภาคม 24, 2008 at 2:30 pm
ขอเข้าประเด็นเรื่องกางเกเล นะครับ ผมเห็นด้วยกับ canabistro นะครับว่ามันใส่สบายจริงๆ ผมเองก็ชอบ ประเด็นของกางเกงเล กับการแต่งตัวเข้าเรียน หรือแต่งตัวไปทำงาน (ในกรณีของผม)
กางเกงเล หากจะใส่อยู่บ้าน หรือนอน หรือเดินไปซื้อของหน้าปากซอย ผมว่าคงไม่มีปัญหา แต่ถ้าใส่เดินทางไปทำงาน ไปเรียนหนังสือ หรือไปทำธุระ ผมว่ากางเกงเลคงไม่เหมาะ เพราะเคราะห์ร้าย เกิดกางเกงหลุดขึ้นมา คงแย่ ล่ะครับ
ผมว่าทางมหาวิทยาลัยอาจจะใช้คำพูดที่เป็นแบบแผนเกินไป ผมอ่านรอบแรกนี่ยังเฉยๆ แต่พอ canabistro มาร่วมแจมความเห็น ผมกลับไปอ่านอีกครั้ง ก็รู้สึกได้ว่าคำพูดมันดูแปลกๆ ยังไงพิกล
เท่าที่ผมนึกออกตอนนี้ก็คงเป็นสิ่งที่พิมพ์ไว้ข้างบนแหละครับ
เรื่องให้เกียรติสถานที่ ขอผ่านละกันเพราะเห็นด้วยกับ canabistro เอาเป็นว่า แต่งกายให้เหมาะสมกับกาละเทศะ ของสังคม วัฒนธรรม และจารีต หรืออื่นๆ ที่เป็นปัจจัยในการกำหนดการแต่งกายว่า อย่างไหน สุภาพ อย่างไหนไม่สุภาพ ละกันครับ
udom
พฤษภาคม 24, 2008 at 6:20 pm
ผมเห็นด้วยอย่างยิ่งกับคุณอุดม กางเกงเลฮิตมากสมัยผมอยู่ ม. 5 เกือบยี่สิบปีแล้ว
ไม่น่าเชื่อว่าเดี๋ยวนี้ยังฮิตอยู่อีก
tsvhh
พฤษภาคม 24, 2008 at 8:42 pm
อีกอันนึงนะคะคือกางเกงขาสั้น ชั้นประถมยันชั้นมัธยมนักเรียนชายก็ใส่ขาสั้นไปโรงเรียนไม่ใช่เหรอคะ แล้วอย่างนี้มันจะเรียกว่ากางเกงขาสั้นของเด็กชั้นประถมถึงมัธยมมันผิดกาละเทศะทั่วไปหรือเปล่าเนี่ย?
หนูก็หาเรื่องเถียงได้ไม่รู้จักจบจักสิ้นหรอกค่ะถ้าออกมาอีรูปนี้นะ เถียงๆไปงั้นแหละค่ะ เบื่อจริต แต่หนูก็อยากจะสวยมั่งค่ะ
กางเกงเลนี่นะมันสามารถนำไปเป็นกรณีศึกษา pop culture ได้เลยนะคะ พูดถึง ทำไมบ้านพี่อินเทรนด์ช้าจัง หนูเห็นแถวบ้านหนูฮิตกันตั้งแต่เด็กเลยค่ะ มีแต่พวกไต้ก๋งตังเกเดินกันเต็มตลาดเลยค่ะ ม.๕ ของพี่ หนูคงเพิ่งอยู่ ป.๑-๒ แก่จังค่ะ
canabistro
พฤษภาคม 27, 2008 at 11:23 pm
น้อง canabistro คงต้องตอบตัวเองให้ได้ก่อนว่าใส่กางเกงเลไปเรียนนั้นเพื่ออะไร
อะไรเป็นสาเหตุที่ต้องใส่ ผมไม่เืชื่อหรอกครับว่าคำตอบจะแค่ ใส่แล้วมันสบาย
เรื่องกางเกงขาสั้นของนักเรียนนั้นต้องเรียกว่าเครื่องแบบครับ หรือเรียกว่าชุดนักเรียน
เหมือนเครื่องแบบนักศึกษาเวลาแต่งตัวไปสอบหรือไปนำเสนอผลงาน ผมยังจำได้ดี
สมัยเด็ก ๆ ไม่มีเสื้อแฟชันกับเขา เวลาถ่ายรูปก็ต้องใส่ชุดนักเรียนนี่แหละ สบายดี
จริง ๆ รัฐบาลไม่สามารถออกกฎเครื่องแต่งกายได้หรอก เพราะผิดกฎหมายสูงสุดของ
ประเทศ แต่เราก็ต้องคิดได้บ้างว่าเวลาลงเล่นน้ำในสระ โรงแรมออกกฎให้ใส่เครื่อง
แบบว่ายน้ำ ก็ไม่เป็นมีใครแหกกฎ การแต่งกายไปเรียนก็น่าจะภายใต้แนวคิดเดียวกัน
tsvhh
พฤษภาคม 28, 2008 at 8:28 am
ไม่เชื่อก็อย่าเชื่อค่ะว่ากางเกงเลมันสบายมากถ้าหากใส่ไปเรียน จากประสบการณ์ใส่ชุดนักเรียนรวมทั้งสิ้นสิบกว่าปีจนถึงชั้นมัธยม ในวัยกำลังกินกำลังนอน พักกลางวันขึ้นมานั่งเรียนทีกินจนเอวแทบปริ จะขยับขยายให้มันนั่งสบายก็ไม่ได้ พอขึ้นชั้นมหาวิทยาลัยหนูก็พยายามหากระโปรงที่มีเอวยางยืดมาใส่ หนูจึงคิดว่ากางเกงอย่างกางเกงเลที่ไม่มี boundary จะขยับขยายเพื่อการสวมใส่ ก็ดีเยี่ยม อ้วนขึ้นผอมลงก็ไม่ต้องมานั่งเอากระโปรง กางเกงไปแก้ เกินพิกัดไปมากก็ไม่ต้องโยนไปให้คนอื่นใส่ หรือทิ้งขว้างไปโดยใช่เหตุ นับเป็นการใช้ทรัพยากรอย่างสมเหตุสมผล
โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากมีวิชาเรียนที่ต้องเลอะๆเทอะๆ เปรอะเปื้อนดินโคลน ฝุ่นสี ก็ไม่ต้องสูญเสียเงินมากมายหากซื้อเสื้อผ้ามานั่งเลอะๆเทอะๆ เพราะว่ากางเกเล มันค่อนข้างถูกนะ เทียบกับอย่างอื่น หนูเก็บเสื้อผ้าแพงๆดีๆไว้ใส่เข้าผับดีกว่าค่ะ ได้ประโยชน์สูงสุดกว่ากันเยอะเลย คิกคิก
พี่ทีวีเคยเห็นกางเกงชนิดหนึ่งที่เมื่อก่อนเขาฮิตป่ะคะ ที่เป็นแบบล้านนาๆ แต่เป็นผ้าไหม หรือผ้าอะไรอื่นที่มันดู hi-end กว่า แล้วใส่เข็มขัดเงิน ทอง นาก สังกะสี หรืออะไรต่อมิอะไรโปะลงไป มีแต่คนหาว่าอุ๊ยตาย ไฮโซจัง มันก็เหมือนกางเกงเลดีๆนี่แหละ รูปแบบเดียวกัน แต่แตกต่างกันที่เนื้อหาเท่านั้นเอง
ถ้าบอกว่าหนูเคยใส่ผ้าถุงลงไปตีโป่งในสระว่ายน้ำของโรงแรม พี่จะว่าหนูสติดีไหม? มันก็เคยเป็นชุดว่ายน้ำในช่วงหนึ่งของกาลเวลาเหมือนกันนะพี่!
canabistro
พฤษภาคม 28, 2008 at 12:41 pm